به‌شرطهاى مرد هم همين‌گونه است ، مگر اين‌كه بدون شرطى حرام اصولًا راضى به‌اين ازدواج نباشد ، كه عقدش تنها برمبناى عدم رضايت از آغاز باطل است . مانند آن‌كه زنى بگويد به‌شرط اين‌كه تو فلان‌كس را به‌قتل برسانى من با تو ازدواج مىكنم و يا به‌شرط اين‌كه من بىحجاب باشم با تو ازدواج مىكنم يا شرائط حرام ديگر ، به‌طورىكه بدون تحقق اين شرائط هرگز راضى به‌ازدواج نباشد هم شرط و هم عقد از اول باطل است ، و شرط اصلى حلال نيز چنانست كه در صورت تركش عقد به خودى خود باطل است زيرا در اين صورت اصلًا رضايت زن در كار نيست . مسأله‌ى 686 - اگر يكى از دو همسر در ضمن عقد شرطى حرامِ غير اصلى كرد ، تخلف از اين شرط واجب است و اختيارِ فسخ هم در كار نيست . ولى اگر اين شرط اصلى و صد در صد باشد چنان‌كه در مسأله گذشته گفته شد چنان عقدى در هر دو شرط حرام و حلال باطل است . نگريستن به‌زنان نامحرم مسأله‌ى 687 - نگريستن به‌چهره‌ى زن نامحرم سه‌گونه است : 1 - بدون شهوت و ريبه 2 - با شهوت و بدون ريبه 3 - با ريبه ، و مقصود از ريبه شهوتى است كه از مقدمات نزديك استفاده‌ى جنسى است چه بوسيدن يا دست ماليدن و يا مقدمات و مؤخراتى ديگر كه همه در جمله‌ى بهره‌ى جنسى مختصر مىشوند . نظر در دو صورت آخر به‌طور مسلم حرام است ، و در صورت اول دليلى روشن بر حرام بودنش نيست ، كه عمده‌ى آن‌ها در روايات « النَّظْرةُ سَهْمٌ مِنْ سهامِ إبْليسَ » است كه نگاه كردن تيرى است از تيرهاى شيطان ، و پرروشن است كه تنها نظرى تير شيطان است كه احياناً به‌هدف مىخورد ، و نظرى كه به‌كلى خالى از شهوت باشد اصلًا تير شيطانى و شهوانى نيست تا احياناً به‌هدف بخورد . آياتى هم كه نظر كردن را حرام كرده تنها در موردى است كه از روى شهوت يا ريبه باشد ، و يا موجب دنبال كردن زن و اذيت شدن او گردد كه در حكمت حجاب آمده